درباره بدهکاران گمنام (Debtors Anonymous)

در سال ۱۹۶۸، ایده‌ای شکل گرفت که بعدها به تأسیس بدهکاران گمنام (DA) انجامید. این ایده از دل گفت‌وگوهای گروه کوچکی از اعضای در حال بهبودی الکلی‌های گمنام (AA) به وجود آمد؛ افرادی که با وجود پیشرفت در بهبودی از الکل، همچنان با مشکلات جدی و تکرارشونده در رابطه با پول و بدهکاری مواجه بودند.
این گروه توسط مردی به نام جان اچ. هدایت می‌شد. اعضا سفری طولانی و پرفرازونشیب را آغاز کردند؛ سفری هشت‌ساله که با نوعی سرگردانی و آوارگی معنوی همراه بود و هدف آن، درک دلایل و شرایط رفتارهای خودویرانگرشان در مواجهه با پول بود.
در ابتدا، برای آنان روشن نبود که چگونه باید به ریشه‌ی این مشکلات دست یابند. به همین دلیل تمرکز خود را بر علائم ظاهری گذاشتند؛ از جمله تفاوت‌های شدید در الگوهای خرج‌کردن، پس‌انداز، خرید و کسب درآمد. آنان تلاش می‌کردند از طریق بررسی این الگوها، راهی برای حل مشکلات مالی خود بیابند.
در نخستین مرحله، نام گروه خود را «پنی پینچرز» (Penny Pinchers) گذاشتند. باور غالب این بود که می‌توان با کنترل شدید خرج‌کردن، مشکلات مالی را مهار کرد. اعضا تلاش کردند با محدودسازی افراطی هزینه‌ها، احساس امنیت و کنترل را به زندگی خود بازگردانند. اما این رویکرد نیز نتوانست پاسخگوی عمق مسئله باشد.
مدتی بعد، گروه نام خود را به «کپیتال بیلدرز» (Capital Builders) تغییر داد. در این مرحله، اعضا بر این باور بودند که ریشه‌ی مشکلات مالی در ناتوانی در پس‌انداز کردن پول نهفته است. آن‌ها تلاش کردند با پس‌انداز روزانه و منظم در حساب‌های بانکی، وضعیت مالی خود را بهبود بخشند. با این حال، این روش نیز در حل اساسی مشکلاتشان ناکام ماند.
برای چندین سال، گروهی از افرادی که پیرامون جان اچ. گرد آمده بودند—و ترکیب آن‌ها دائماً در حال تغییر بود—کوشیدند تمام علائمی را که از آن رنج می‌بردند مفهوم‌پردازی کنند، اما همچنان به نتیجه‌ای پایدار نمی‌رسیدند. در کنار جلسات AA، آنان در جلسات قماربازان گمنام، ال-انان و دیگر برنامه‌های دوازده‌قدمی نیز شرکت می‌کردند، به این امید که پاسخی روشن و نهایی بیابند.
سرانجام، پس از سال‌ها جست‌وجو، به درکی بنیادین رسیدند:
مشکل اصلی آن‌ها نه صرفاً ناتوانی در پس‌انداز، نه کنترل خرج‌کردن، و نه میزان درآمدشان بود؛
بلکه ناتوانی در متوقف‌کردن تحمیل بدهی‌های بدون پشتوانه ریشه‌ی اصلی بیماری مالی آنان به شمار می‌رفت.
در سال ۱۹۷۱، ماهیت واقعی برنامه بدهکاران گمنام آشکار شد. این ماهیت بر این اصل استوار بود که خودِ بدهی‌تراشی، آستانه‌ی بیماری بدهکاری است و تنها راه‌حل آن، به‌کارگیری دوازده قدم الکلی‌های گمنام برای متوقف‌کردن بدهی بدون پشتوانه—«فقط برای امروز»—و کمک به دیگران در این مسیر است.
دو سال بعد، گروه اولیه‌ای که عمدتاً از اعضای AA تشکیل شده بود، از هم پاشید. با این حال، جان اچ. با تلاش و ازخودگذشتگی، یک گروه کوچک و دائماً در حال تغییر از الکلی‌هایی با وضعیت مالی نامناسب را کنار هم نگه داشت و جلساتی—هرچند ضعیف اما پایدار—برگزار می‌کرد.
در آوریل ۱۹۷۶، زمانی که جان اچ. و یک عضو دیگر در استفان رکتوری نیویورک با یکدیگر ملاقات کردند، برای نخستین بار جلسات منظم بدهکاران گمنام برنامه‌ریزی و زمان‌بندی شد و DA بار دیگر به‌طور رسمی ظهور کرد.
در عرض یک سال، دومین جلسه DA برای نخستین بار توسط افرادی خارج از AA سازمان‌دهی شد. تا سال ۱۹۸۲، تنها پنج جلسه DA در سراسر جهان وجود داشت که همگی در منهتن نیویورک برگزار می‌شدند.
در مارس ۱۹۸۲، نمایندگان این پنج جلسه گامی شجاعانه برداشتند. با الهام از تجربیات خدماتی خود در AA، آنان یک هیئت امنای اولیه DA را تشکیل دادند. این هیئت پنج‌نفره، نخستین کنفرانس سالانه بدهکاران گمنام را برنامه‌ریزی کرد که در سپتامبر ۱۹۸۲ در نیویورک سیتی برگزار شد. در همان نشست، هیئت خدمات جهانی دائمی DA شکل گرفت؛ نهادی که تا امروز نیز به فعالیت خود ادامه می‌دهد.
در سال‌های بعد، جلساتی در بوستون و واشینگتن دی‌سی تشکیل شد و ناظران منطقه‌ای انتخاب شدند. سپس ناظران منطقه‌ای لس‌آنجلس نیز به این ساختار پیوستند. با وجود این گسترش، تا اواسط دهه‌ی ۱۹۸۰، خاستگاه بیشتر جلسات DA همچنان نیویورک بود و بین سال‌های ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۶ تقریباً تمام جلسات در منهتن برگزار می‌شد.
در این دوره، هیئت خدمات عمومی تلاش کرد برای این انجمن نوپا یک ساختار خدماتی منسجم ایجاد کند؛ ساختاری که با وجود تفاوت‌های ناشی از اندازه‌ی کوچک DA، تا حد زیادی بر مدل AA استوار بود.

در همین راستا:
امنای کلاس B (غیربدهکاران) به هیئت خدمات عمومی افزوده شدند.
هیئت‌های امنای منطقه‌ای با ساختاری متشکل از امنای منتخب از سراسر جهان جایگزین شدند.
این تغییرات به تقویت یکپارچگی و انسجام جهانی DA کمک شایانی کرد.
در سال ۱۹۸۷، هیئت خدمات عمومی گام مهم دیگری برداشت و با پیروی از الگوی AA، کنفرانس خدمات جهانی بدهکاران گمنام را بنیان نهاد؛ کنفرانسی که به‌عنوان راهنما و هدایتگر آینده DA عمل می‌کند. نخستین کنفرانس در نیویورک برگزار شد، اما در سال‌های بعد در شهرهایی چون لس‌آنجلس، بوستون، شیکاگو، سان‌فرانسیسکو و بسیاری شهرهای دیگر ادامه یافت.
امروزه، هر سال صدها نماینده از سراسر جهان در کنفرانس خدمات جهانی بدهکاران گمنام شرکت می‌کنند و پیام بهبودی DA را به نقاط مختلف دنیا می‌رسانند.